Evia Top: Προσφυγικό - μεταναστευτικό στη Στερεά. Ποιος εμπαίζει ποιον;

ΚΤΕΟ ΒΑΡΔΑΚΩΣΤΑΣ

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2020

Προσφυγικό - μεταναστευτικό στη Στερεά. Ποιος εμπαίζει ποιον;


Ας θυμηθούμε, αρκετά συνοπτικά, την τελευταία εξέλιξη των γεγονότων, σχετικά με το προσφυγικό-μεταναστευτικό στη Στερεά.

           Πραγματοποιούνται αλλεπάλληλες συσκέψεις κυβερνητικών αξιωματούχων με τους περιφερειάρχες της χώρας, για την εκπόνηση ενός σχεδίου αποσυμφόρησης των νησιών μας.

           Κορυφαία διαδικασία, η τηλεδιάσκεψη του Πρωθυπουργού,  των αρμόδιων υπουργών και περιφερειαρχών, για την οριστικοποίηση του σχεδίου.

Σε όλες τις συναντήσεις και τηλεδιασκέψεις, συμμετέχει και η περιφερειακή αρχή της Στερεάς.

         Στην περίπτωση του Καραβόμυλου, η Περιφέρεια δηλώνει: "Επρόκειτο για μία απόφαση ήδη ειλημμένη"

         Στην περίπτωση των Θερμοπυλών, το Υπουργείο διαψεύδει την Περιφέρεια κι αυτή με τη σειρά της το Υπουργείο!  Ποιος λέει αλήθεια, ποιος λέει ψέματα;

         Στην τελευταία περίπτωση της Ερέτριας, η Περιφέρεια δηλώνει και πάλι άγνοια, για την: "όπως πάντα εν κρυπτώ ενέργεια του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου".

Από αυτή την πολύ συνοπτική καταγραφή, καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι:

         κανένα σοβαρό σχέδιο αντιμετώπισης δεν συναποφασίστηκε,

         καμία επικοινωνία δεν υπάρχει ανάμεσα στους άριστους του επιτελικού κράτους και στην περιφερειακή μας αρχή.

 

Φυσικά υπάρχει και η ανάγνωση με την τραγική διαπίστωση, ότι η περιφερειακή αρχή δεν υπολογίζεται, ως συνδιαμορφωτής μιας πολιτικής και απλά της επιφυλάσσουν το ρόλο του διαμαρτυρόμενου εκτελεστή των κυβερνητικών εντολών.

Εκτός, αν κι αυτό το παιχνίδι είναι στημένο και η τράπουλα σημαδεμένη και όλα συμφωνημένα κάτω από το τραπέζι!

Η Κυβέρνηση για ακόμα μια φορά, μέσα από τις παλινωδίες της, όπως σε όλα σχεδόν τα ζητήματα, έτσι και με το προσφυγικό, με απίστευτη επιπολαιότητα, φέρνει τις τοπικές κοινωνίες μπροστά σε αδιέξοδα και "δικαιολογημένες" αντιδράσεις.

Δυστυχώς, όλη αυτή η άθλια διαχείριση, γεννά αντίδραση, δημιουργεί αρνητικά κοινωνικά αντανακλαστικά και μας οδηγεί στην άρνηση ουσιαστικής διευθέτησης ενός μεγάλου, κοινωνικού, πολιτικού αλλά και εθνικού ζητήματος.

Ακόμα και σήμερα, αν χρειαστεί να επαναφέρουμε τις ήδη κατατεθειμένες στο περιφερειακό συμβούλιο προτάσεις μας, σε μια συζήτηση χωρίς εργαλειοποίηση του θέματος, με αποφασιστικότητα να καταστρωθεί ένα σχέδιο από την Περιφέρειά μας, δηλώνουμε την ετοιμότητα και τη διαθεσιμότητά μας.

Τόση ανεπάρκεια; Τόση προχειρότητα; Τόση επιπολαιότητα;

Ή μήπως μας εμπαίζουν σε απόλυτη συμφωνία και συνεργασία;