Evia Top: Συνέντευξη Σίμου Κεδίκογλου στο Eviatop: «Ο εκλεγμένος πρέπει να είναι υπηρέτης του συνόλου και δεν είναι ανώτερος κανενός»

ΚΤΕΟ ΒΑΡΔΑΚΩΣΤΑΣ

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2020

Συνέντευξη Σίμου Κεδίκογλου στο Eviatop: «Ο εκλεγμένος πρέπει να είναι υπηρέτης του συνόλου και δεν είναι ανώτερος κανενός»



16 χρόνια εκπροσωπεί τον ευβοϊκό λαό στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τα προβλήματα της Εύβοιας και αγωνίζεται για την επίλυσή τους. Μαχητικός, διεκδικητικός, καλός φίλος, καλός οικογενειάρχης, καλός πολιτικός, ο Σίμος Κεδίκογλου μιλάει σήμερα στο Eviatop για όλα…

ΕΡ.: 16 χρόνια εκπροσωπείτε του Ευβοείς στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Είστε ο μοναδικός βουλευτής από το 2000 και μετά που το έχει καταφέρει αυτό. Ποιο είναι το …μυστικό της επιτυχίας;

ΑΠ.: Την επόμενη των εκλογών του 2004, όταν είχα εκλεγεί με ρεκόρ ψήφων πρωτοεμφανιζόμενου υποψηφίου, ο πατέρας μου είχε πει: «Μην κοιτάς πόσες ψήφους πήρες, ξαναξεκινάς από το μηδέν. Πρέπει να τιμήσεις την εμπιστοσύνη που σου έδειξαν». Όλα τα χρόνια αυτό προσπαθώ, με όλες μου τις δυνάμεις.

ΕΡ.: Εκλεγήκατε πρώτη φορά βουλευτής το 2004.  Από τότε μέχρι σήμερα η Νέα Δημοκρατία έχει αλλάξει δύο φορές πρόεδρο. Θα ήθελα με δύο λέξεις να χαρακτηρίσετε τους Κώστα Καραμανλή, Αντώνη Σαμαρά και Κυριάκο Μητσοτάκη.

ΑΠ.: Ο Κώστας Καραμανλής ήταν ο αρχηγός της διεύρυνσης, που κατάφερε να ξανακάνει τη Νέα Δημοκρατία πλειοψηφική δύναμη, διαδίδοντας τις αρχές της σε ένα ευρύτατο φάσμα ψηφοφόρων.

Ο Αντώνης Σαμαράς ήταν ο αρχηγός της αντίστασης, που κατάφερε να κρατήσει τη Νέα Δημοκρατία όρθια όταν άλλα παραδοσιακά κόμματα κατέρρεαν και απέτρεψε την καταστροφή της χώρας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο αρχηγός της ανόρθωσης, που βάζει την Ελλάδα σε μία νέα τροχιά ανάπτυξης προωθώντας ριζικές αλλαγές, παρά τις αντίξοες συνθήκες που προέκυψαν εκτός Ελλάδας:

Και στους τρεις χρωστάμε πολλά!

ΕΡ.: Η εξουσία αλλοιώνει το χαρακτήρα. Εσείς αποτελείτε την εξαίρεση, αφού παρά το ότι έχετε περάσει από υπουργικές θέσεις, για τους ευβοείς παραμένετε πάντα «ο Σίμος». Σε αυτό συνέβαλε ίσως το ότι μεγαλώσατε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον «χορτασμένο» από εξουσία;

ΑΠ.: Μεγάλωσα μαθαίνοντας ότι η εξουσία είναι ευθύνη και ότι η αλαζονεία είναι ο χειρότερος σύμβουλος. Ο εκλεγμένος πρέπει να είναι υπηρέτης του συνόλου και δεν είναι ανώτερος κανενός. Γνώρισα πολλούς απλούς πολίτες, ανθρώπους του μόχθου και της βιοπάλης, που ήταν πολύ καλύτεροι - και πολύ σοφότεροι - από τη λεγόμενη «καλή κοινωνία». Η ζωή με βοήθησε να αποκτήσω πολλές εμπειρίες και προσπαθώ να τις αξιοποιώ σωστά. Πάνω απ’ όλα, όμως, έμαθα να προσπαθώ να βοηθώ τον συνάνθρωπό μου, όπως και όπου μπορώ.

ΕΡ.: Συνεχώς ακούγονται παράπονα ότι η Εύβοια είναι ξεχασμένη. Δεν είναι λίγοι αυτοί που ρίχνουν την ευθύνη στους βουλευτές και σας κατηγορούν ότι είστε λιγότερο διεκδικητικοί από συναδέλφους σας άλλων νομών.

ΑΠ.: Τα παράπονα εστιάζονται περισσότερο στην υστέρηση υποδομών, ιδιαίτερα των οδικών, στην Εύβοια. Αυτό που δεν γνωρίζουν, όμως, οι περισσότεροι είναι ότι ο νομός μας ήταν εκτός Ευρώπης , ουσιαστικά, αφού η κυβέρνηση Σημίτη δεν είχε εντάξει στα Διευρωπαϊκά Δίκτυα ούτε ένα χιλιόμετρο δρόμου στην Εύβοια, όταν είχε πραγματοποιηθεί η σχετική διαδικασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 1999-2000. Το απ0τέλεσμα ήταν να μην μπορούν να χρηματοδοτηθούν οδικά έργα στην Εύβοια με κοινοτικά κονδύλια. Μετά από πολύχρονες προσπάθειες πέτυχα την άρση αυτής της αδικίας το 2013 με τη βοήθεια του τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και ο κεντρικός οδικός άξονας της Εύβοιας εντάχθηκε στα Διευρωπαϊκά Δίκτυα, ενώ δρομολογήθηκε και το πρώτο μεγάλο έργο μετά από 30 χρόνια, η Παράκαμψη της Χαλκίδας.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απένταξε το έργο από το ΕΣΠΑ, όμως τώρα με τη συνδρομή του Κυριάκου Μητσοτάκη προχωράμε στην υλοποίησή του και η δημοπράτηση έχει προγραμματισθεί στο πρώτο εξάμηνο του νέου έτους.

Από την άλλη πλευρά έχουμε πετύχει και στόχους που άλλοι δεν έχουν πετύχει, όπως π.χ. η δημιουργία του ΟΛΝΕ το 2013. Η Εύβοια είναι ο πρώτος και ο μόνος μέχρι στιγμής νομός με Οργανισμό Λιμένων, που είχε ξεκινήσει εντυπωσιακά, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι το 2014 είχαμε απορροφήσει το μισό εθνικό προϋπολογισμό για λιμενικά έργα. Δυστυχώς και πάλι η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε αρνητικότατη για τον τόπο μας, αφού στα χρόνια της ο ΟΛΝΕ μαράζωσε λόγω κακοδιαχείρισης. Ωστόσο, με τη νέα διοίκηση, τώρα, ξαναπαίρνει πρωταγωνιστικό ρόλο για την ανάπτυξη της Εύβοιας. Υπάρχουν, βέβαια, πολλά ακόμα που πρέπει να κάνουμε.

ΕΡ.: Θεωρείτε ότι οι χειρισμοί της Κυβέρνησης για την διαχείριση της  υγειονομικής κρίσης ήταν σωστοί

ΑΠ.: Κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες ήταν οι καλύτεροι δυνατοί και το δείχνουν τα συγκριτικά στοιχεία άλλων ευρωπαϊκών κρατών και σε ό, τι αφορά την αντιμετώπιση της πανδημίας και για τις συνέπειες στην οικονομία. Ας μην ξεχνάμε ότι πρέπει να επιτευχθούν δύο αντίρροποι στόχοι: η προστασία της υγείας και η αναζωογόνηση της οικονομίας. Η επίτευξη της χρυσής τομής είναι δύσκολη, ιδιαίτερα σε μία χώρα που εξέρχεται από μία 10χρονη οικονομική κρίση, αλλά πιστεύω ότι η κυβέρνησή μας ακολουθεί τη μόνη ορθή οδό.

ΕΡ.: Ποια θεωρείτε ότι ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στην πολιτική σας καριέρα;

ΑΠ.:  Όταν άκουγα στην πλατεία Συντάγματος το σύνθημα «να καεί, να καεί το μπ…λο η Βουλή».  Πιστεύω ότι τότε η Δημοκρατία μας είχε φτάσει στο ναδίρ της, αλλά ευτυχώς άντεξε.

ΕΡ.: Κάνοντας έναν απολογισμό, θα λέγατε ότι έχετε πετύχει όλους τους στόχους σας;

ΑΠ.: Αλίμονο, υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να πετύχω. Υπήρξαν αποτυχίες και επιτυχίες, αλλά θέλω να πιστεύω ότι το μέχρι στιγμής πρόσημο είναι θετικό.

ΕΡ.: Στην πολιτική και στη ζωή πρέπει να βαδίζει κάποιος με τη λογική η με το συναίσθημα;

ΑΠ.: Πρέπει να τα παντρεύεις με τον ιδανικότερο δυνατό τρόπο. Παραφράζοντας το γνωστό λογοτεχνικό  (και κινηματογραφικό) τίτλο θα έλεγα «λογική με ευαισθησία».

ΕΡ.: Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;

ΑΠ.: Σε τι κόσμο θα μεγαλώσει ο γιός μου. Χρέος όλων μας πρέπει να είναι να παραδώσουμε όσο γίνεται καλύτερο τον κόσμο στα παιδιά μας.

ΕΡ.: Αν γυρνούσατε το χρόνο πίσω θα ακολουθούσατε την ίδια διαδρομή;

ΑΠ.: Ίσως υπάρχουν λάθη που θα μπορούσα να έχω αποφύγει, αλλά τίποτα που να αμφισβητεί την ορθότητα επιλογής της διαδρομής.

ΕΡ.: Ποιο είναι το moto της ζωής σας;

ΑΠ.: «Keepwalking» ή, επί το ελληνικότερον, «μην το βάζεις κάτω».